04 Songhai Project, Father Nzamujo 22 tot 24 maart

Donderdagmorgen even uitgeslapen, zaken gepakt en rond een uur kwam Pascal. Met hem nog een poosje nagesproken, over the Africa Food Farmer Initiative in 1999 en 2000; hij was toen nog niet bij THP Benin. Ook over het Songhai project van Father Nzamujo die hij redelijk kent en een mooi verhaal over zijn jeugd opzichzelf. Daarna naar Porto-Novo, naar het Songhai Project van Father Nzamujo. Het Songhai Project Father Nzamujo is Nigeriaan van geboorte, Yorouba, Dominicaner priester die computer science doceerde in California tijdens de zeer ernstige hongersnood in Ethiopie in 1984. Hij vroeg daarna aan zijn orde om een sabatical jaar om na te gaan wat hij voor Afrika zou kunnen beteken gezien de hongersnoden die daar van tijd tot tijd heersen. Hij verdiepte zich in landbouw en veeteelt, en startte in 1986 juist noordelijk van Porto-Novo in Benin een proefboerderij van ca 12 hectare. Hij wilde duurzame landbouw en veeteelt opzetten in Benin, die practisch geheel zelf supporting is, en die ook kleinschalig kan worden uitgevoerd. Deze boerderij werd in drie delen gesplitst, een deel - ca de helft - voor de verbouwing van maïs, cassave, soja bonen, en diverse andere groenten, een kwart voor veeteelt, varkens, konijnen, hamsters, kippen en kwartels en een het laatste kwart voor viskwekerij, tilapia,een karper soort. Verder verwerkt hij alle afvalstromen, bv van de varkens, wordt de mest samen met groenafval bij elkaar gemengd voor biogas productie, wordt afval van de kippen gebruikt om de vliegen aan te trekken en vervolgens worden de vliegenmaden verzameld en als visvoeder gebruikt enz. Zie voor meer info www.songhai.org Verder werkt Father Nzamujo met een beperkte staf en met studenten die al werkende het vak leren. Hiervoor recruteert hij mensen uit de dorpen in Benin, maar ook uit Kameroen, Gabon, Togo, Burkina Faso en Senegal en nog enkele vooral Frans talige Centraal en West Afrikaanse staten. Zij werken geheel mee, leren ook de biologische insecten en schimmel bestrijdingen en gaan na ca 2 jaar opleiding terug naar hun dorp met een “businessplan”. Hij probeert steeds drie tot vijf studenten uit hetzelfde dorp te hebben zodat die elkaar kunnen versterken. Er zijn ook enkele kleinschalige oefenboerderijen op dorpsgrootte. Verder geeft hij hun weer volledig hun eigenwaaarden terug zodat een mentaliteit van gelatenheid omslaat in “wij kunnen het zelf”.

Father Nzamujo in 1993 tijdens The Africa Prize uitreiking in Tokyo

Father Nzamujo in maart 2012 Nzamujo wees erbij ons eerste bezoek in 1995 reeds op dat hoewel met absoluut goede bedoelingen er in Afrika een soort bedelaars houding is ontstaan. Vele NGO’s komen met geld en complete plannen waarbij niets of heel weinig aan het initiatief van de bevolking wordt overgelaten. Zijn visie is dat daardoor onbedoeld een afhankelijkheids gevoel is ontstaan, wij kunnen niets en zijn afhankelijk van de donors. Nzamujo noemt dat de bedelaars houding die door de jaren heen is ontstaan, geef ons geld aub wij kunnen niets.Door die jarenlange houding , goed bedoeld, is ieder eigen initiatief weg. Father Nzamujo kreeg voor zijn initiatief in 1993 van THP de “The Africa Prize for Leaderschip for the Sustainable End of Hunger”. Deze prijs wordt door THP eenmaal per jaar uitgereikt sinds 1986 en is in Afrika een soort Nobelprijs geworden. Geer en ik hebben het Songhai Project en Father Nzamujo in 1995 bezocht tijdens een reis door Afrika. Een geweldige charismatische man. We zijn toen drie dagen zijn gast geweest en hebben veel van Songhai gezien. Later is hij onze gast geweest en hebben met hem de Rabobank Foundation en Wageningen bezocht. In 1995 was Porto-Novo reeds in volle gang en was er een tweede boerderij gestart in de buurt van Parakou. Het was hartverwarmend hem weer terug te zien. Het gehele project is in de afgelopen 17 jaar enorm gegroeid. Porto-Novo is van 12 tot 34 hectare uitgebreid, Parakou is nu 120 hectare groot. Verder zijn er nog twee centra in Benin bijgekomen. Daarnaast is er een hele grote uitbreiding in Nigeria volgens het zelfde concept - 7 centra waarvan de grootste “Rivers” heet. Dat is 5000 hectare, grotensdeels gefinancieerd door de Nigeriaanse regering (petro-dollars). Het concept is hetzelfde. De beste man uit Parakou werkt nu in Nigeria. Een vaste staf naast studenten die door mee tw werken worden opgeleid.

De velden bij Porto-Novo met de nieuwe loods op de achtergrond

De Papaya met wat schimmel erop

Tussen acht en tien loopt Father Nzamujo in het veld rond en geeft instructies als iets hem niet zint

Uitzicht over de velden op de achtergrond het hotel van Songhai waar ik logeerde

De broedkamer voor de meeste groenten

een van de grote viskweekvijvers

Het concept wordt op verschillende plaatsen weer gegeven

De nieuwe vruchtensap flessen vullijn wordt over drie maanden operationeel Verder is hij in gesprek met Burkina Faso, Kenia, Malawi en Zuid-Afrika. Het zijn twee vruchtbare dagen, Pascal doet me uitgeleide bij Cotonou airport. Ik vertel hem wat ik allemaal gehoord en gezien heb hij gaat zoals gevraagd door Nzamujo met hem contact opnemen. De vlucht van Mali Air was half uur vroeger dan aangegeven. Op naar Geer, Wouda en Saskia in Libreville, Gabon.