22. Van Belo naar Yaounde, dinsdag 1 en woensdag 2 mei

Aan het eind van de dinsdagmorgen komen we in Belo – een betrekkelijk klein dorp - aan, na een prachtige wandeling over de weg met uitzicht op de mooie heuvels en bergen. Net als we de bebouwde kom binnekomen, barst er een regenbui los. Toevallig net bij een café. Met andere voorbijgangers verzamelen we ons daar op het terras en bijna direct daarna in het café zelf: een tafel met stoelen en banken eromheen vult de hele ruimte. We drinken een limonade en na een twintig minuten kunnen we weer verder. Even zoeken en Kees heeft de plaats gevonden waar de busjes naar Bamenda zouden moeten komen. Er zijn alleen auto’s de kant van Bamenda op. Na even wachten tot die vol zit, vertrekken we. Het wordt een spannende rit. Er zitten 4 mensen achterin en 4 mensen voorin, op de stoel van de bestuurder zit ook een passagier, wat betekent dat er niet veel ruimte om te sturen is. De chauffeur rijdt keihard de bergen af, levensgevaarlijk. Er is nog onenigheid bij een politiepost die flink wat tijd kost. Zitten we te vol? Zijn de papieren niet in orde? We zijn blij als we in de loop van de middag in Bamenda aankomen. Onderweg zagen we het al: het is overal feest. Ieder restaurant of café is versierd en aan lange tafels zitten mensen in mooie kleren te eten en te drinken. Het is 1 mei, dag van de arbeid en dat wordt in Kameroen – later horen we van Saskia ook in Gabon – uitgebreid gevierd. Men heeft speciaal voor die dag gemaakte jurken en overhemden, ieder bedrijf heeft zijn eigen bedrukte stof. Het feest van 1 mei betekent ook dat alle winkels dicht zijn en we geen eten kunnen inslaan voor de bustocht van de volgende dag naar Yaoundé, geen geld kunnen wisselen en ook niet even naar het internetcafé kunnen. Blijft over biertjes drinken, waar we geen bezwaar tegen hebben. Woensdagmorgen zorgen we dat we om zes uur bij het busstation zijn. We hebben een redelijke plaats in een wat minder mooie bus dan heen. De tocht verloopt prima, we kijken weer uitvoerig naar buiten.